خداحافظ
آدم های شاد ... سلام
فریاد زدم تا شاید کسی بشنود ... اما تنها وجود پنهانم را که عظمتم بدو بود , به باد سپردم ...
من زود بزرگ شدم و این آزارم می دهد چون درست نمی سازمش ... عجولم ...
بر من ببخشید ... می روم ... چرا که هنوز زمان بودنم نیست ... و نخواهد بود ... بودن را نمی خواهم ...
شما شاد بخندید ... و از من یاد مکنید که شرمگین می شوم از آنچه به یاد می آورید از من ...
می روم که بسازم ...
بدرود ...
+ نوشته شده در ۱۳۸۷/۱۱/۲۵ ساعت 3 PM توسط نیلوفر
|
